فرمان عالیقدر امیرالمؤمنین حفظه الله تعالی در مورد به ملکیت ندادن زمین¬ها، بدون اجازۀ مقام رهبری

هیچ شخص نمی­تواند، بدون اجازۀ مقام رهبری زمین را به ملکیت شخصی بدهد، مبسوط سرخسی نوشته است: أن للإمام ولایة الإ قطاع فیما لیس بملک لإنسان بعینه، لأن ما کان الحق فیه لعامة المسلمین فالتدبیر فیه إلی الإمام، وله أن یخص بعضهم بشی من ذلک علی حسب ما یری، کما یفعله فی بیت المال. (المبسوط للسرخسی)

ترجمه: زمینی که ملکیت شخص مشخص نباشد، امیر (تنها عمومی) صلاحیت دارد که آن را به ملکیت شخص بدهد؛

زیرا آن چیزی که تمام مسلمانان در آن شریک باشند، اختیار آن بدست امیر (عمومی) می­باشد. وی به اساس لزوم دید و مصلحت می­تواند آن را به ملکیت یک تن (از جامعۀ اسلامی) بدهد؛ همانگونه که در بیت المال تصرف می­کند (به اساس مصلحت حصۀ از آن را به یک تن می­دهد).

والسلام

امیرالمؤمنین شیخ القرآن والحدیث

مولوی هبة الله اخندزاده