فرمان عالیقدر امیرالمؤمنین حفظه الله تعالی در مورد صلاحیت زندانی کردن و مدت توقیف متهمین برای کشف الحال

اگر یک شخص متهم باشد که در مورد وی ضرورت کشف الحال باشد تنها مسؤلین امنیتی و استخباراتی می­توانند که وی را به غرض کشف الحال توقیف نمایند که مدت توقیف وی را به ده روز نرسانند. اگر برای کشف الحال به زمان بیشتر نیاز بود از محکمه تمدید اخذ نماید. همچنان هیچ کس نمی­تواند که پس از بند، بدون حکم محکمه، بندی را آزاد نماید. در مدت بند از هر قسم تعذیب دادن اجتناب شود، زیرا که صلاحیت تعذیب و تعزیر را تنها محکمه دارا می­باشد، اگر کسی به غیر از محکمه به کسی تعذیب و تعزیر می­دهد، این عدالت نه بلکه ظلم است، جلوگیری از ظلم واجب و رها نمودن ظلم حرام است.

والسلام

امیرالمؤمنین شیخ القرآن والحدیث

مولوی هبة الله اخندزاده